رنج‌نامه مادر ستار بهشتی به مناسبت روز زن و روز کارگر: وای از روزی که نخواهند … !

سحام نیوز: گوهر عشقی، مادر ستار بهشتی در دلنوشته ای که به مناسبت روز زن و روز کارگر نوشته است، به بیان دوری ها و تنهایی هایش و نیز عدم رسیدگی مسئولین به پرونده فرزندش پرداخته است. به گزارش سحام، مادر ستار بهشتی در بخشی از یادداشت خود آورده است: “افتخار می کنم که فرزندم از قشری بود که ستون های جامعه اند. انسان های نیکی که علیرغم همه مصائب؛ تنها سرمایه شان داشتن نام یک روز در تقویم است.” در بخش دیگری از این نامه؛ وی با انتقاد از عدم رسیدگی مسئولین به پرونده فرزندش می نویسد: “هنگامی که بخواهند، حتی مجرم را از روی یک ویدئوی منتشر شده در سایت ها می یابند و در کمتر از چند روز به دار مجازات می آویزند؛ لیکن، وای از روزی که نخواهند … .” اشاره مادر ستار به پرونده چهارجوان زورگیر تهرانی بود که انتشار ویدئوی آنان در فیس بوک و شبکه های اجتماعی، موجب واکنش سریع مسئولان و برگزاری دادگاه و مراسم اعدام دو نفر ازمتهمان، در کمتر از چند روز شد. ستار بهشتی کارگر وبلاگ نویسی بود که پس از دستگیری توسط پلیس فتا، در بازداشتگاه این پلیس، براثر شکنجه درگذشت. مسئولان هنوز از رسیدگی درست به این پرونده سر باز می زنند. متن کامل این یادداشت که برای انتشار در اختیار سحام قرار گرفته، به شرح زیر است: بنام خدا هرچند ستار در کنار من نیست، اما اردیبهشت برای من یادآور خاطره “کارگر زحمتکشی” است که جوانی خود را به پای وطنش و مادرش گذاشت. روز مادر و روز کارگر امسال برایم رنگ دیگری به همراه دارد. رنگ حسرت شنیدن صدای ستار. حسرت بودنش و حسرت پرستاریسش. افتخار می کنم که فرزندم از قشری بود که ستون های جامعه اند. انسان های نیکی که علیرغم همه مصائب؛ تنها سرمایه شان داشتن نام یک روز در تقویم است. به عنوان مادر ستار و مادر یک کارگر زحمت کش، این روز را به همه کارگران سرزمینم تبریک می گویم. و نیز به عنوان یک مادر، برای تک تک مادران کشورم شادی و سربلندی را آرزو دارم؛ خصوصا مادرانی که داغدار و یا چشم به راه فرزندند. اکنون ماه ها از قتل ستار من می گذرد و هنوز به پرونده فرزندم رسیدگی نشده است. گویا آنچه که واضح و مبرهن است، از خاطر رفتن خون فرزند مهربان من و نادیده گرفتن عدالت و حقیقت و انسانیت است. هنگامی که بخواهند، حتی مجرم را از روی یک ویدئوی منتشر شده در سایت ها می یابند و در کمتر از چند روز به دار مجازات می آویزند؛ لیکن، وای از روزی که نخواهند …