لازم نیست صحبت بر سر این باشد که کجا جمع شویم و چه کار کنیم . حداقل کاری که میتوانیم بکنیم این است که در خانه نمانیم . همه باید و وظیفه داریم که روز دوشنبه از خانه هایمان بیرون بیاییم و خیابانهای تهران و سایر شهرهای ایران را فتح کنیم . بگذار آنها نمایش مسخره و مذبوحانه خود را با ترس و لرز در سوراخهایشان برگزار کنند. مهم اینست که ما بیرون باشیم ، با هم باشیم و شهررا در اختیار بگیریم . ما دیگر یاد گرفته ایم چه بکنیم . میدانیم که باید در خیابانها و میادین اصلی شهر مانند ولی عصر و انقلاب و بهارستان و غیره تجمع کنیم . میدانیم که باید همراه و هماهنگ با هم شعار دهیم و تظاهرات کنیم . میدانیم که مانند 8 مرداد ماه باید با تجمعا ت گسترده و پراکنده چماقداران بسیچ را درمانده کنیم . میدانیم که اگر همه باهم بیرون بیاییم میتوانیم شهر را از کنترل نیروهای کودتا در آورده و تسخیر کنیم .
همین کافی است . برای این روز چه بیش از این میخواهیم ؟ میعاد ما همه باهم در خیابانهای تهران . با شعارها و نوشته ها و پارچه نوشته ها . همانطور که تظاهرات غروز آمیز 8 مرداد را برنامه ریزی و برگزار کردیم روز 12 مرداد نیز شهر را تسخیر خواهیم کرد. آبروی آقایان ریخته خواهد شد ، ریخته خواهد شد در تهران ، ریخته خواهد شد در شهرستانها ، ریخته خواهد شد در سراسر جهان . و بیش از همه ریخته خواهد شد پیش خودشان . ذلتی این چنین ضربت محکم دیگری است بر اساس دولت کودتا . ضربتی که هرچه بیشتر آنها را دچار تشتت و تفرقه و سرگیجه و ریزش نیرو خواهد کرد.
پس ندای چه کنم چه کنم سر ندهیم . از هم امروز آماده شویم برای تسخیر شهر در 12 مرداد .
“پیروزی نزدیک است “
“دوراندیش”
