مادر شهيد ستار بهشتی!عيدامسال تنها بدون ستار

زنجیرها را بشکنید! خشم زنان به مثابه یک نیروی شکست ناپذیر برای انقلاب را رها سازید!

زنجیرها را بشکنید! خشم زنان به مثابه یک نیروی شکست ناپذیر برای انقلاب را رها سازید!

برای دریافت متن در پی دی اف اینجا کلیک کنید

کمونیستها و روز جهانی زن

با وجود آنکه نطفه خلقِ کلیه پروژه های کلانِ جهان و ادامه حیات بشریت از مادران سرچشمه می گیرد؛ اما زنان به عنوان نیمی از بشریت همچنان در جای جای جهان در حالت انقیاد، خفت و تنزل رتبه اجتماعی-سیاسی نگه داشته شده اند. بازگشت به عقب به آنان تحمیل می گردد، با بیماری همه گیر تجاوز به عنف، قفل کردن زن به زنجیر برده داری جنسی و تن فروشی، تخریب مقامشان بوسیله پورنوگرافی، در سلول انفرادی جامعه مردسالارانه ی حجاب زندانی شدن، تحقیر بوسیله فرهنگ نفرت پراکنی از زن، و مجازات های بی شمار دیگری که زنان و دختران جوان را تنها به "جرم" زن به دنیا آمدن مورد هدف قرار می دهد.

و در سراسر جهان در مقابل چشمان ما، حمله همه جانبه ای به حقوق زنان برای حق سقط جنین بویژه در کشورهای سرمایه داری-امپریالیستی بوقوع می پیوندد و بدین ترتیب حقوق پایه ای یک زن برای تصمیم گیری و تمایل به بارداری زیر پا گذاشته می شود. تحمیل مادر و بچه دار شدن به زن چیزی مگر بردگی زن نیست!

اما سوال اساسی این است؛ در زمانی که حملات روزمره به حقوق زنان بوسیله جامعه مردسالارانه ی نظام سرمایه داری-امپریالیستی و دول ارتجاعی دست نشانده اش مداوماً در تمامی شئون اجتماعی به عنوان ضرورت نظام طبقاتی تولید و بازتولید می شود، در مقابل زن چه آلترناتیو و چشم اندازی قرار دارد؟

همانگونه که انگلس در «کتاب منشاء خانواده، مالکیت خصوصی و دولت» می‌گوید:«در خانواده، مرد در جایگاه بورژوا قرار گرفته؛ و ‌ زن نقش پرولتر را ایفا می‌کند».

زن در خانواده طبقه ی کارگر سراسر جهان، پرولترین پرولتاریاست.

محو ستم جنسیتی و پدیدار گشتن آزادی کامل زنان با تداوم تقسیم جامعه به اربابان و بردگان، استثمارکنندگان و استثمارشوندگان و به یک معنی تقسیم آحاد مردم به فرادست و فرودست، امری است غیر ممکن.

پس بدین جهت امر رهائی بشریت با آزادی کامل زنان پیوندی بس ناگسستنی دارد. هیچ انسان آزادیخواه و بویژه یک کمونیست انقلابی نمی تواند خواستار رهایی بشریت بوده اما، در عین حال خواهان به بردگی گرفتن نیمی از جامعه به توسط نیم دیگر آن با توسل به برتری جنسیتی باشد. بنابراین آزادی زنانِ زحمتکش و بویژه زنان در سراسر جهان با گسستی قطعی از، و شکستن زنجیرهای بردگی نوین روابط تولیدی ستمگرایانه و استثماری جامعه طبقاتی، به مثابه بخشی از انقلابات جهانی پرولتریِ کمونیستی، و با چشم انداز همبستگی انترناسیونالیستی قابل حصول است؛ زیرا:

جنس ستم بر زنان عمیقاً بر دستان پینه بسته ی آنان در کارگاههای عرق ریزان1 چین، بنگلادش، مالزی، ویتنام و هندوراس حک گشته، و تا مغز استخوان آنان ریشه دوانده و به عنوان یک جزء، در هم تنیده و بافته شده است. زنجیر اساراتی که در قالب حجاب بر تن و چهره زنان در ایران، افغانستان، عربستان سعودی و اندونزی پدیدار گشته به واقع امر، و به توسط همان جبر مردسالارانه، پوشاک از تن دختران مولداوی و بانکوک در فاحشه خانه های سراسر جهان دردیده است تا مگر به قیمت به بردگی کشیدن زنان ارضاء گردد. و اما آغاز این ستم که ریشه در تاریخ بشریت دارد، در سراسر جهان امتداد پیدا کرده، بخشی از بافت ساختاری همه ی مذاهبِ غالب و "قوانین اخلاقی" و نیز تنیده شده در تمامی شئون اجتماعی بشر می باشد و به همین تعبیر زنجیر سنگینی بوده که با اولین تقسیمات ستمگرایانه بشریت شکل یافته و تا کنون نیز تاریکی و ظلمت را بر زندگی، رویاها و چشم انداز بشریت قرن 21 می افکند.

ما دیگر حاضر به ادامه زندگی تحت این شرایط اسارتبار نیستم!

و در روز جهانی زنان اعلام می کنیم:

زنان به رهایی نیاز دارند. زنان به رهایی از هزاران سال زنجیر سنتی و کهن، نیاز عاجل و فوری دارند. و در مقابل کلیت بشریت، در جای جای جهان برای پیشروی، راه دیگری مگر خاتمه دادن و خلاصی قطعی از قرنها محکومیت به زندگی، و به هزاران طریق بی رحمانه استثمار، تحقیر و تخریب شدن نیمی از بشریت، موجود نمی باشد.

زنان ماشین تولید و پرورش دهنده ی فرزند نیستند. زنان موجودات کمتر و پست تری در میان بشریت نمی باشند. زنان اشیاء ایجاد شده برای لذت جنسی مردان نیستند. زنان به هیچ وجه کمتر از مردان نبوده و به عنوان انسان و اعضاء جامعه بشری، قادر به شرکتِ کامل و مساوی(در مقایسه با مردان) در همه عرصه های اجتماعی می باشند. وقتی زنان در مرتبه پایین و مقام پست تر از مردان نگه داشته شوند، در واقع تمام بشریت عقب نگه داشته می شود. زنان باید آزادی بدست آورند، و تنها از طریق تغییر و تحول انقلابی در جهان و رهائی تمام بشریت، و تنها به عنوان یک نیروی محرکه قوی شرکت کننده در آن انقلاب، می توانند آزاد شوند.

روز جهانی زن؛ روزی است که خشم زنان باید فرا خوانده شود و به عنوان یک نیروی عظیم برای انقلاب پرولتری رها گردد، روزی است که همه کسانی که رویا و آرزوی یک دنیای بهتر را در سر می پرورانند، باید این را به رسمیت بشناسند که؛ هرگز نمی توان تمام زنجیره ها را به جز یکی شکست، و اگر جداً خواهان آزادی کامل هستید، باید مبارزه تان شامل آزادی کامل زنان نیز باشد. 8 مارس روزی است برای سازمان دادن مبارزه ی توده ای، علیه تمام اشکال بردگی و خفت و تخریب زنان و نیز روزی است برای  تمرکز کلیه خدمات ما در جهت تسریعِ توسعه یک وضعیت که انقلاب پرولتری را در هر کشور و سراسر جهان ممکن سازد.

پیش به سوی مبارزه برای آزادی کامل زنان در سراسر جهان!

پیش بسوی سازمان دادن مبارزات توده ای!

مارس 2014

www.shouresh-iran.blogspot.com

email: shouresh.magazine@gmail.com

facebook: shouresh-iran

پانویس ها:

1. بر اساس اخبار موجود، سالانه صدها کارگر در کشور های جنوب شرقی آسیا و علی الخصوص بنگلادش، که اکثر آنها را کارگران زن تشکیل می دهند، بر اثر سوانح محیط کار، جان خود را از دست می دهند. این در حالی است که بسیاری از این سوانح مربوط می باشد به فروریختن ساختمان تولیدی های پوشاک و پارچه بر اثر قدیمی ساز بودن بناها و تاکنون در هر واقعه ی مربوطه، از این نیز پرده برداشته شده که صاحبین کار و نمایندگان دولتی از امکان فروریزی این ساختمان های کارگاهی از پیشتر مطلع بوده، اما به هر شیوه ممکن کارگران را برای سود هر چه بیشتر با پرداخت کمترین دستمزد و هزینه به محیط کار می کشیدند.

کيان کاتوزيان(سيد جوادی)!چه برسرانقلاب آمد؟و چه شد؟(4

مصدق و حزب الله -

تصاویر+18 / نسل کشی در صبرا و شتیلا

ژانویه 12, 2014 — سایت خبری - سیاسی خاوران

تصاویر+18 / نسل کشی در صبرا و شتیلا

انتخاب:پس از گذشت بیش از 30 سال از نسل کشی صبرا و شتیلا منابع خبری اسرائیل اعلام کردند که زندگی آریل شارون عامل این کشتار که بر اثر سکته مغزی در سال ۲۰۰۶ به کما رفته بود پایان یافت.به گزارش فرارو، آریل شارون که در سال ۲۰۰۱ میلادی به قدرت رسیده بود به دلیل نقش خود در کشتار اردوگاههای صبرا و شتیلا به عنوان » قصاب بیروت» یاد می‌شود.او در سال ۱۹۸۲ و در زمان وقوع کشتارهای صبرا و شتیلا در جریان جنگ داخلی در لبنان وزیر دفاع اسرائیل بود و این دو اردوگاه تحت کنترل نیروهای دفاعی آن کشور قرار داشت.

در 16 تا 18 سپتامبر سال 1982 میلادی ارتش رژیم صهیونیستی با همراهی شبه نظامیان فالانژ لبنانی به انتقام ترور بشیر جمیل، رئیس جمهور لبنان و رهبر حزب فالانژ به دو اردوگاه صبرا و شتیلا در بیروت غربی حمله کردند و نزدیک به 3500 فلسطینی را به خاک و خون کشید.

دولت اسرائیل سعی کرد با محکوم کردن کشتار خود را از زیر فشار افکار عمومی جهان خارج کند و به همین دلیل دستور تشکیل کمیته تحقیقاتی کاهان را در فوریهٔ ۱۹۸۲ میلادی صادر کرد. این کمیته نمایشی آریل شارون فرمانده محلی نیروهای دفاعی اسرائیل در منطقه را تنها به دلیل سهل‌انگاری و دست کم گرفتن واکنش فالانژهای مارونی لبنان، مقصر اعلام کرد.

همچنین در ۱۶ دسامبر ۱۹۸۲ مجمع عمومی سازمان ملل متحد نیز با محکوم کردن این کشتار آن را نسل‌کشی نامید.

گرچه دولت اسرائیل سعی در پوشاندن حقایق سپتامبر 1982 داشت اما عکس های دو عکاس نشریه تایم بخشی از حقایق این رخداد تکاندهنده را برملا کرد؛ عکس هایی که توانست معتبرترین جوایز عکاسی همان سال جهان را از آن خود کنند؛ «رابین مویر» که توانست جایزه سال «ورلد پرس فوتو» را به خود اختصاص دهد و «بیل فولی» که توانست جایزه پولیتزر را به خاطر ثبت جنایت نیروهای شارون کسب کند.

به مناسبت مرگ «قصاب بیروت» نگاهی می اندازیم به عکس های رنگی رابین مویر و عکس های سیاه و سفید بیل فولی از جنایت علیه بشریت در صبرا و شتیلا. گفتنی است تعدادی از این عکس ها ممکن است بیش از اندازه برای مخاطبان آزاردهنده باشد.

گزارش حقوق بشری دبیر کل ملل متحد و پنبه شدن آنچه در باب «مدره نمایی» در دولت «حسن روحانی» رشته شده بود !

گزارش حقوق بشری دبیر کل ملل متحد و پنبه شدن آنچه در باب «مدره نمایی» در دولت «حسن روحانی» رشته شده بود !

از زمان انتصاب حسن روحانی در تابستان گذشته، تلاش های زیادی از سوی کاسه لیسان ولایت (اصلاح طلبان حکومتی) از یک طرف و دلالان سیاسی حکومت ولایت فقیه از طرف دیگر انجام پذیرفت تا شاید «حسن روحانی» را به عنوان یک چهره جدید و به اصطلاح «مدره» در سطح بین الملی مطرح نمایند و با این کار چهره رژیم قرون وسطایی ولایت فقیه را اندکی در مجامع بین المللی آرایش کنند. این همان ترفندی بود که در زمان خاتمی شیاد در سال 76 مورد استفاده قرار گرفته بود.

  

اوج این تلاشها در جریان سفر حسن روحانی به نیویورک و سخنرانی وی در مجمع عمومی سازمان ملل بروز یافت که با دروغهای عجیب و غریب جواد ظریف، همراهی می شد. پشتیبانی رسانه ای این تلاشها  در بعد داخلی توسط آیت الله  بی. بی. سی. و رادیو خاتمی (فردا) به انجام می رسید.

گزارش حقوق بشری بان کی مون را می توان آب سردی بر پیکر کاسه لیسان ولایت و دلالان سیاسی و پشتیبانان رسانه ای ایشان دانست.         

به گزارش خبرگزاریها، بان کی مون دبيرکل ملل متحد در روز سه شنبه 20 اسفند در گزارش به شورای حقوق بشر سازمان ملل در ژنو اعلام کرد که دولت حسن روحانی به تعهدات خود عمل نکرده و وضعيت آزادی ها در ايران هم چنان نگران کننده است وی افزود: رسانه های ايران اعم از مطبوعات و رسانه های آنلاين همچنان با محدوديت، توقيف و تعطيلی روبه رو هستند. دبيرکل سازمان ملل متحد همچنين از افزايش شديد تعداد اعدامها در ايران ابراز نگرانی کرد. وی تصریح کرد در ميان اعدام شدگان زندانيان سياسی و اقليتهای قومی هم ديده می شوند.

گزارش بان کی مون موجی از خشم  و وحشت را در بین مقامات حکومت جمهوری اسلامی برانگیخته است. آخوند صادق لاریجانی ریس قضاییه حکومت، گزارش بان کی مون را «دخالت در امور داخلی کشور» توصیف نموده و وحشت خود را از فشارهای جامعه بین المللی در امور حقوق بشر اینگونه بیان کرده است: «ما نگران اين هستيم که بحث هسته يی يک بهانه باشد و قدم به قدم دنبال چيزهای ديگر بگردند» وی در ادامه در سخنان مضحکی منکر اعدام زندانیان سیاسی در حکومت آخوندها گردید.

همچنین آخوند احمد خاتمی در اینباره گفت: «حقوق بشری که دوباره به ميدان کشيده شده، بهانه يی بيش نيست و آنها می خواهند برای نظام مشکل ايجاد کنند .... بانی کی مون از فتنه گران حمايت می کند»

دیگر سردمداران حکومت ولایت فقیه نیز بان کی مون را با عباراتی چون "مزدور"، "بی سروپا"، "آلت دست" و "سخیف" مورد حمله قرار دادند.

آنچه مسلم است اینکه با پنبه شدن آنچه در باب «مدره نمایی» در دولت «روباه بنفش» رشته شده بود از این پس کاهش قدرت مانور حکومت قرون وسطایی ولایت فقیه در سطح بین المللی را شاهد خواهیم بود.  به عبارت دیگر گزارش دبیر کل سازمان ملل متحد در سطح بین المللی هشداری به جهانیان و اعلام رسای این حقیقت است که رژیم ولایت فقیه در تمامیت خود یک سیستم آدم کشی و جنایت است و با آمدن و رفتن مهره ها تغییری در ماهیت آن رخ نمی دهد.
--- 

هاشمی رفسنجانی صریح می‌گوید رشته کار از دست خامنه‌ای و رژیم بدر رفته‌است:

  در 8 اسفند 92، به گزارش مهر، در سومین سمپوزیوم بین‌المللی ایران1404، هاشمی رفسنجانی با صراحت گفته‌است رشته امور از دست ما بیرون رفته‌است: 

● «در این مدت اقتصاد کوچک و مردم ما فقیر شدند البته شاید برخی این فقر را احساس نکنند، اما وقتی اقتصاد کوچک می شود، مردم هم فقیر می شوند. ایران کلکسیونی از انرژی های فسیلی است. اگر ما عالمانه و درست از این انرژی‌ها مصرف می‌کردیم، قدرت عظیمی داشتیم.

● بسیاری از منابع خود را بخاطر سیاست خارجی نادرست در این مدت از دست دادیم. ایران جایی است که می‌تواند آسان‌ترین و امن ترین مسیر لوله های نفت و گاز برای صادرات را در خود داشته باشد. اگر خط لوله های نفت و گاز از ایران عبور می‌کرد، امنیت دنیا وابسته به ایران بود و اینقدر به آسانی مزاحم ایران نمی شدند و این تهدیدها در کار نبود. ما در این مدت خسارت‌های زیادی دیدیم که مردم از این خسارت ها چیزی نمی‌دانند.

● امروز عراقی‌ها تا مرزهای ما آمده‌اند چاه زده‌اند و از منابع انرژی استفاده می‌کنند، آب های مرزی ما امروز هدر می‌رود و معلوم نیست که چقدر آب به بیرون از کشور می‌فرستیم. همین الان در مورد آب دچار یک فاجعه هستیم و اگر دریاچه ارومیه با همین سرعت خشک شود، روزی خواهد رسید که همه اطرافش تا شعاع 300 کیلومتری غیرقابل زندگی خواهد بود.

● ما همه امکانات را در طول این چند سال گذشته بخاطر سیاست های نادرست برخی، از دست دادیم، البته کار از اختیار ما در رفته و برگرداندن آن سخت است.»

فرهاد از زبان خودش

کيان کاتوزيان(سيد جوادی)!چه بسر انقلاب آمد؟ و چگونه(۳