همچنان به شيوه سالهای گذشته راهمان ادامه خواهيم داد:
ـ آگاه نمودن خلق ازمواضع ضد خلق!
ـ ايجاد فضای دوستانه بين ديدگاههای مختلف در درون جبهه خلق
ـ بدون هيچگونه گذشت و چشم پوشی درافشای مواضع گذشته و حال ضد خلق!
ـ تسليم شانتاژ، تهديد ، توهين و ناسزا و۰۰۰ نخواهيم شد که اين شيوه"شاهان منحوس" و"شيخان ملعون" است.
۲۶ آذر ۱۳۸۷ « منتظر زیدی» ژورنالیست مبارز عراقی، و مخالف تجاوز آمریکا به میهن خود، از ۶ ماه قبل برای پرتاب کفش به طرف بوش برنامه ریزی کرده بود.**شبکه تلویزیونی البغدادیه در بیانیه ای اعتراض خود را به دستگیری خبرنگار خود اعلام کرده است و از مقامات عراقی خواست تا هر چه سریعتر وی را آزاد کند. این شبکه اقدام منتظر الزیدی را در راستای دموکراسی و آزادی بیان دانست که مقامات آمریکایی در دوره جدید در عراق وعده آن را داده اند.
احمد مزارعی دنیای ما
« منتظر زیدی» ژورنالیست مبارز عراقی، و مخالف تجاوز آمریکا به میهن خود، از ۶ ماه قبل برای پرتاب کفش به طرف بوش برنامه ریزی کرده بود. زیدی که ۲۹سال سن دارد از زمان راه اندازی شبکه تلویزیوی البغدادیه ،در پی تهاجم آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ میلادی در این شبکه فعالیت میکرد. منتظر زیدی که یک کمونیست مستقل است قبل از این برای یک نشریه محلی بنام دیار فعالیت می کرده است. در جریان مصاحبه مطبوعاتی بوش و مالکی، منتظر زیدی که در میان خبرنگاران در سالن حضور داشت، بناگاه از جا برخاست و لنگه کفش خود را به سوی بوش پرتاب کرد و در همان حین فریاد زد:” ای سگ! این هدیهای از سوی عراقیها به توست؛ این بوسه خداحافظی است.» وی بهسرعت کفش دیگرش را نیز به سوی بوش پرتاب کرد و گفت:” این هم از سوی بیوهها، یتیمان و افرادی است که در عراق کشته میشوند
.” پس از آن ماموران امنیتی در سالن او را محاصره و دستگیر نموده و بسرعت از سالن خارج نمودند. شبکه تلویزیونی البغدادیه در بیانیه ای اعتراض خود را به دستگیری خبرنگار خود اعلام کرده است و از مقامات عراقی خواست تا هر چه سریعتر وی را آزاد کند. این شبکه اقدام منتظر الزیدی را در راستای دموکراسی و آزادی بیان دانست که مقامات آمریکایی در دوره جدید در عراق وعده آن را داده اند. یکی از کارکنان تلویزیون بغدادیه اظهار داشت که:” منتظر زیدی، انسانی است که بسیار به وطن خود عشق می ورزد و از اینکه تجاوزکاران آمریکایی این فجایع را در عراق بوجود آورده اند، در رنج و عذاب بسر برده و همواره می کوشید تا به طرق مختلف خشم خود را نسبت به آنان بروز دهد. وی از ماهها پیش برای این حمله خود برنامه ریزی کرده بود.” مردم شهرک صدر در اعتراض به بازداشت خبرنگار شبکه تلویزیونی البغدادیه با برپایی تظاهرات اعتراضآمیز به سوی میدان “فردوس” در بغداد حرکت کردند و خواستار آزادی منتظر الزیدی از زندان شدند.
«هیئت دفاع از زنان عراقی» با سرودن شعر زیر از این فرزند ملت عراق تجلیل بعمل آوردند:” امروز ملت عراق یکصدا فریاد کشیدند…الله اکبر الله اکبراین فرزند پاک میهن ماست. زنان عراق به این فرزند خود که از شرف عراق دفاع کرده، افتخار می کنند. این جوانمرد در میان لانه زنبوران در میان صدها مامور “سیا” و ” موساد” و مزدوران محلیشان شجاعانه بپا خواست و معجزه آفرید، او پیام ملت عراق را به گوش جهانیان رسانید:” قرارداد امنیتی از طرف ملت عراق محکوم به نابودیست.” رهبر جبهه ملی عراق ، عبدالامیر رکابی، در مقاله ای پرشور با عنوان « او انجام داد» نوشت:
” نبوغ منتظر زیدی، شرف کمونیست های عراق را به نمایش گذاشت. ننگ و نفرت بر مزدورانی که به نوکری آمریکا در آمده اند….. دولت عراق می کوشد منتظر زیدی را فردی روانی نشان دهد و یکی از همکاران مجید موسی بنام مفید جزایری عمل قهرمانانه منتظر زیدی را سرشکستگی برای روشنفکران دانسته است. “ عمل متهورانه منتظر زیدی انعکاس فراوانی در سراسر جهاندولت لیبی اعلام کرد که عالیترین مدال خود را بنام « شجاعت» به این خبرنگار عرب داشته است عراقی اهدا می کند. در لبنان، حزب الله لبنان با قدردانی از اقدام خبرنگار عراقی در پرتاب کفش به سوی بوش، این اقدام را بیانگر موضع حقیقی ملت عراق در رد اشغالگری آمریکا دانست.حزب الله در بیانیه ای تاکید کرد: اقدام زیدی حرکتی نمادین است و پایان دوره بوش به عنوان الگوی ظلم، تجاوز و اشغالگری را نشان داد.حزب الله لبنان خبرنگار عراقی را یک قهرمان توصیف کرد و از رسانه های ارتباط جمعی لبنان و کشورهای منطقه خواست با اعلام همبستگی با او در تلاش برای آزادی سریع این خبرنگار سهیم شوند.حسین فضل الله رهبر شیعیان لبنان نیز اظهار داشت:” استعمارگران و رهبران خیانتکار جهان عرب باید منتظر پرتاب کفش های مشابه ای از طرف ملتهایشان بر سر و صورت خود باشند.” گروه حماس در فلسطین نیز اظهار داشتند که : بوش هرقدر بخواهد این اقدام را کم اهمیت جلوه دهد قادر به محو آن نخواهد بود. در اردن نیز روزنامه نگاران بهمراهی حزب کمونیست این کشور دست به تظاهرات زده و از وی تجلیل بعمل آورده اند. آنان طی اطلاعیه ای خواستار آزادی منتظر زیدی شده و در پایان با سر دادن شعارهای زیر تظاهرات خود را پایان داددند: ” نابود سیاست استعمارگرانه امپریالیسم آمریکا” …..” سرنگون باد حکومت طایفه ای قبیله ای و دست نشانده عراق”…. ” درود و افتخار بر رفیق منتظر زیدی” …یکی از جالبترین عکس العمل ها در عربستان صورت گرفت که طی آن یکی از شهروندان کشور عربستان اعلام کرد به افتخار عمل قهرمانی این روزنامه نگار عراقی که کفش های خود را به سوی رئیس جمهور آمریکا پرتاب کرده است، ۱۰ میلیون دلار برای آن کفش پرداخت کرده است. آقای حسن محمد مخافه اعلام کرد که او به اندازه کافی زمین و املاک دارد و می تواند بعنوان مدال آزادی این کفش را خریداری نماید. وی سپس ادامه داد با سران و شیوخ منطقه خود صحبت کرده و آنها نیز برای سهیم شدن در این افتخار بزرگ بخشی از این پول را می پردازند. آقای مخافه که ۶۰ سال عمر دارد گفت:” کفش آقای زیدی بسیار ارزشمندتر از زمین و املاک من می باشد و اولاد من بعد از من آنرا به ارث خواهند برد، این کفش در آینده زیارتگاه آزادیخواهان خواهد گشت. “ حادثه فوق موجب شادی بزرگی در کشورهای عربی گردیده است. مردم به این شکل کینه و خشم خود را به آمریکا و مزدورانشان نشان می دهند. در عراق این عمل ضمن آنکه تظاهرات بسیاری را در پشتیبانی از زیدی بهمراه داشته، برای مردم این کشور روز بزرگ و گرامی بوده ، آنچنانکه مردم این روز را همچون یک روز مذهبی بیکدیگر تبریک گفتند. «زنده باد کفش منتظر زیدی
25آذر:ساندی تايمز: هفتهنامه "سانديتايمز" در گزارشى نوشت: "جنديه ابو عمره" 43 ساله و دختر 12 سالهاش هر روز صبح به دنبال جمعآورى گياهان و علفهاى وحشى نوار غزه براى خانواده خود ميروند تا با خوردن آن شكم خود و خانواده را سير كنند. اين هفتهنامه انگليسى در ادامه مينويسد: ابوعمره در حالى به دنبال جمع كردن گياهان خودروى غزه در خيابانهاى اين شهر ميرود كه كاروان كمكهاى غذايى سازمان ملل هنوز منتظر اجازه اسرائيل براى ورود به غزه هستند. اين مادر فلسطينى با نشان دادن برگهاى گياهى كه در كنار خيابانهاى غزه ميرويد، گفت: ما يك وعده غذا در روز ميخوريم كه آن "خبّيزه" (نوعى گياه خودرو) است. ابوعمره ميافزايد: هر روز بيدار ميشوم و شروع به يافتن چوب و پلاستيك براى سوزاندن ميكنم. گدايى نيز ميكنم اما هنگاميكه هيچ چيز پيدا نكنم، اين گياهان را ميخوريم. اين نشريه انگيسى با بيان اينكه ابوعمره و همسر بيكارش هفت دختر و يك پسر دارند مينويسد: خانه محقر آنها از زمانيكه آخرين كمدشان را براى گرم شدن سوزاندهاند هيچ اسباب و اثاثيهاى ندارد. رباب دختر 12 ساله ابوعمره كه همراه مادرش براى جمع آورى علفها ميرود، گفت: به ياد ندارم ميوهاى ديده باشم. سانديتايمز ميافزايد: شرايط زندگى براى 5/1 ميليون نفر از ساكنان غزه از ماه گذشته به دليل محاصره اين منطقه توسط اسرائيل و ممانعت از ورود كمكهاى غذايي، دارويى و سوختى رو به وخامت گذاشته است. اوضاع انسانى در حالى در غزه روز به روز بحرانيتر ميشود كه "زيپى ليونى" وزير امور خارجه اسراييل تأكيد كرد كه فشارها بر نوار غزه ادامه مييابد و اين رژيم از ابزارهاى خود براى مقابله با مقاومت فلسطينيان استفاده ميكند.
آخرين ديدار" جورج بوش" از عراق، يک خبرنگار عراقي با پرتاب کفشهايش بسوی وی انزجارخود را ابراز نمود!
McClatchy reportsthat the man who hurled his shoes at Bush during his press conference was an Iraqi journalist. CNN notes that this is considered an insult among Muslims: An Iraqi television journalist hurled two shoes at President Bush on Sunday during a joint news conference Bush was holding with Iraqi Prime Minister Nouri al Maliki to mark the signing of a U.S.-Iraq security agreement. Bush had just finished his prepared remarks in which he said the security agreement was made possible by the U.S. surge of troops earlier this year, whhen the journalist, Muthathar al Zaidi pulled his shoes off and hurled them at the president. "This is a goodbye kiss, you dog," Zaidi shouted. Bush dodged the shoes and was not struck. Bodyguards quickly wrestled Zaidi to the floor and hauled him, kicking and screaming, from the room. Two other Iraqi journalists were briefly detained after one of them called Zaidi's actions "courageous." Earlier from AP: BAGHDAD — On an Iraq trip shrouded in secrecy and dissent, President George W. Bush on Sunday hailed progress in the unpopular war that defines his presidency and got a size-10 reminder of opposition to his policies when a man hurled shoes at him during a news conference. "This is the end!" shouted the man, later identified as Muntadar al-Zeidi, a correspondent for Al-Baghdadia television, an Iraqi-owned station based in Cairo, Egypt. Bush ducked both shoes as they whizzed past his head and landed with a thud against the wall behind him. "All I can report," Bush joked of the incident, "is a size 10." The U.S. president visited the Iraqi capital just 37 days before he hands the war off to President-elect Barack Obama, who has pledged to end it. The president wanted to highlight a drop in violence in a nation still riven by ethnic strife and to celebrate a recent U.S.-Iraq security agreement, which calls for U.S. troops to withdraw from Iraq by the end of 2011. "There is still more work to be done," Bush said after his meeting with Iraqi Prime Minister Nouri al-Maliki, adding that the agreement puts Iraq on solid footing. "The war is not over," Bush said, adding that "it is decisively on it's way to being won." It was at that point the journalist stood up and threw his shoe. Bush ducked, and it narrowly missed his head. The second shoe came quickly, and Bush ducked again while several Iraqis grabbed the man and dragged him to the floor. In Iraqi culture, throwing shoes at someone is a sign of contempt. Iraqis whacked a statue of Saddam Hussein with their shoes after U.S. marines toppled it to the ground after the 2003 invasion. Bush brushed off the incident, comparing it political protests at home. "So what if I guy threw his shoe at me?" he said. In many ways, the unannounced trip was a victory lap without a clear victory. Nearly 150,000 U.S. troops remain in Iraq fighting a war that is intensely disliked across the globe. More than 4,209 members of the U.S. military have died in the conflict, which has cost U.S. taxpayers $576 billion since it began five years and nine months ago. Polls show most Americans believe the U.S. erred in invading Iraq in 2003. Bush ordered the nation into war against Saddam Hussein's Iraq while citing intelligence claiming the Mideast nation harbored weapons of mass destruction. The weapons were never found, the intelligence was discredited, Bush's credibility with U.S. voters plummeted and Saddam was captured and executed. For Bush, the war is the issue around which both he and the country defined his two terms in office. He saw the invasion and continuing fight as a necessary action to protect Americans and fight terrorism. Though his decision won support at first, the public now has largely decided that the U.S. needs to get out of Iraq. In the news conference with al-Maliki, the U.S. president applauded security gains in Iraq and said that just two years ago "such an agreement seemed impossible." "There is hope in the eyes of Iraq's young," Bush said. "This is the future of what we've been fighting for." Said al-Maliki: "Today, Iraq is moving forward in every field." Air Force One, the president's distinctive powder blue-and-white jetliner, landed at Baghdad International Airport in the afternoon local time after a secretive Saturday night departure from Washington. In a sign of security gains in this war zone, Bush received a formal arrival ceremony _ a flourish absent in his three earlier trips. Bush soon began a rapid-fire series of meetings with top Iraqi leaders. He met first with Iraqi President Jalal Talabani and the country's two vice presidents, Tariq al-Hashemi and Adel Abdul-Mahdi, at the ornate, marble-floored Salam Palace along the shores of the Tigris River. Defending the war, Bush said, "The work hasn't been easy, but it has been necessary for American security, Iraqi hope and world peace." Later, Bush's motorcade pulled out the heavily fortified Green Zone and crossed over the Tigris so he could meet al-Maliki at the prime minister's palace. A huge orange moon hung low over the horizon as Bush's was ferried quickly through the city. The two leaders sat down together for probably the last time in person in these roles. They signed ceremonial copy of the security agreement. Bush's national security adviser, Stephen Hadley, said the trip proved that the U.S.-Iraq relationship was changing "with Iraqis rightfully exercising greater sovereignty" and the U.S. "in an increasingly subordinate role." The Bush administration and even White House critics credit last year's military buildup with the security gains in Iraq. Last month, attacks fell to the lowest monthly level since the war began in 2003. Still, it's unclear what will happen when the U.S. troops leave. While violence has slowed in Iraq, attacks continue, especially in the north. At least 55 people were killed Thursday in a suicide bombing in a restaurant near Kirkuk. It was Bush's last trip to the war zone before Obama takes office Jan. 20. Obama won an election largely viewed as a referendum on Bush, who has endured low approval ratings because of the war and more recently, the U.S. recession. Obama, a Democrat, has promised he will bring all U.S. combat troops back home from Iraq a little over a year into his term, as long as commanders agree a withdrawal would not endanger American personnel or Iraq's security. Obama has said that on his first day as president, he will summon the Joint Chiefs of Staff to the White House and give them a new mission: responsibly ending the war. Obama has said the drawdown in Iraq would allow him to shift troops and bolster the U.S. presence in Afghanistan. Commanders there want at least 20,000 more forces, but cannot get them unless some leave Iraq. The trip was conducted under heavy security and a strict cloak of secrecy. People who made the 10 1/2-hour trip with the president agreed to tell almost no one about the plans, and the White House released false schedules detailing activities planned for Bush in Washington on Sunday. The new U.S.-Iraqi security pact, which goes into effect next month, replaces a U.N. mandate that gives the U.S.-led coalition broad powers to conduct military operations and detain people without charge if they were believed to pose a security threat. The bilateral agreement changes some of those terms and calls for all American troops to be withdrawn by the end of 2011, in two stages. The first stage begins next year, when U.S. troops pull back from Baghdad and other Iraqi cities by the end of June. Gen. Raymond Odierno, the top U.S. commander in Iraq, said Saturday that even after that summer deadline, some U.S. troops will remain in Iraqi cities.
یکشنبه ۲۴م آذر ۱۳۸۷ خبرنامه امیرکبیر: واحد صنفی انجمن اسلامی دانشجویان پلی تکنیک تهران گزارشی صنفی از وضعیت دانشگاه امیرکبیر آماده کرد است. متن این گزارش به شرح زیر است:
از زمان روی کار آمدن دولت نهم و در پی آن علیرضا رهایی، پلی تکنیک با تلخی ها و مشکلات بسیاری روبرو بوده است که مشکلات و کاستی های رفاهی، صنفی و آموزشی از مهمترین آنهاست. رهایی و تیم مدیریتی او علاوه بر منبع انسانی و مالی دانشگاه (در کنار سو استفاده های کلان مالی تیم مدیریتی رهایی که اخبار آن هر چند وقت یکبار به گوش می رسد) با کج سلیقگی و انتصاب مدیران و مسئولین ناکارآمد در امور اجرایی بر مشکلات موجود افزوده اند. با توجه به هزینه های بی رویه در مواردی چون جشن ۵۰ سالگی و تبلیغات تلویزیونی، و از طرفی افزایش درآمد های دانشگاه از راه افزایش شهریه دانشجویان واحد بین الملل و مرکز آموزشهای آزاد (به ریاست رحیمی مشاور رهایی، که چگونگی صرف در آمد های آن همواره محل تردید بوده است) به نظر می رسد دانشگاه از منابع مالی لازم برای ارائه خدمات مناسب به دانشجویان برخوردار است اما در کمال تعجب کیفیت خدمات رفاهی دانشگاه روز به روز کاهش می یابد و مسئولین رهایی کمبود بودجه را دلیل این رخدادها می دانند. چند سال است که یک اتاق نیز به ظرفیت خوابگاه های پلی تکنیک افزوده نشده (افزون بر این که چند خوابگاه فرسوده و از رده خارج شده اند) و اتاق های کوچک خوابگاه ها هر سال ساکنین بیشتری به چشم می بینند.
علاوه بر کمبود امکانات رفاهی، حاکم کردن فضای پادگانی (همگام با دانشگاه) در خوابگاه ها و سخت گیری های بی مورد و غیرمنطقی مانند کنترل ورود و خروج دختران، تعیین دستوری نوع پوشش در خوابگاه و انواع ممنوعیت های تازه ای که در خوابگاه ها اعمال می شود زندگی خوابگاهی را در پلی تکنیک سخت تر از پیش نموده است. هر گونه اعتراض یا مقاومت در مقابل قوانین سخت گیرانه نیز این روزها به بیرحمانه ترین صورت با محرومیت از خوابگاه و برخورد های انضباطی و… روبرو می شود.
مسأله دیگر لغو اردوهای تفریحی مختلط است که که از نگاه جنسیتی و کوته بینانه حاکم بر دولت نهم سرچشمه می گیرد. با توجه به توهین آمیز بودن الزام برگزاری اردو با تفکیک جنسیتی، و اصرار دانشگاه بر این امر، شورای صنفی دانشگاه صنعتی امیرکبیر در اقدامی پسندیده برگزاری هر گونه اردوی مجزا را تا به نتیجه رسیدن مذاکرات شورای صنفی با دانشگاه، به حالت تعلیق در آورده است.
امور تغذیه دانشگاه نیز از تبعات مدیریت فراهانی بی نصیب نمانده است. کمبود فضای سلف از یک طرف و کندی شیوه سرویس دهی فعلی سخت گیری شدید در کنترل ژتون (که موجب کاهش بیشتر سرعت سرویس دهی شده است) باعث ایجاد صفهای طولانی و خسته کننده هر روزه در سالنهای غذاخوری دانشگاه شده است. به همین دلیل بسیاری از دانشجویان پلی تکنیک که این روزها با فشرده شدن ساعات درس ها و حل تمرین های پیاپی عمومآ وقت چندانی برای صرف غذا ندارند، از خوردن غذای سلف منصرف می شوند. دانشجویانی که به هر دلیل موفق به رزرو غذا نشده اند نیز با قانون فراهانی مبنی بر عدم الزام امور تغذیه به فروش نقدی در بسیاری از روزها از حق استفاده از غذای دانشگاه محروم می شوند. افزایش قیمت هر پرس غذا همزمان با کاهش کیفیت آن، کم شدن میزان هر وعده غذایی (که باعث اتمام غذا حتی زودتر از ساعت مقرر می شود) نارضایتی بیش از پیش دانشجویان را از وضع تغذیه در پی داشته است.
: اگر پاسخ شما به این ۱۰ پرسش منفی است نیایید خبرنامه امیرکبیر: در آستانه حضور محمد خاتمی در دانشگاه تهران، انجمن اسلامی دانشجویان موکراسی خواه دانشگاه تهران و علوم پزشکی تهران در نامه ای خطاب به وی ۱۰ پرسش را مطرح کرد. متن این نامه خطاب به محمد خاتمی به شرح زیر است:
جناب آقای خاتمی، با سلام و احترام ؛ در شرایطی که اطراف شما را طرفدارانی پر کرده اند که انتقادات جدی را نسبت به شما بر نمی تابند و همگان را نیز چون خود شیفته ی شما می خواهند، آمدنتان به دانشگاه فرصت خوبی است برای ما که به عنوان بخشی از افکار عمومی دانشجویان سوالاتمان را از شما که روزی خود را رئیس جمهوری پاسخگو معرفی می کردید، بپرسیم و بخشی از انتقاداتمان را نسبت به عملکرد ۸ ساله ی ریاست جمهوری تان بیان کنیم. سوالات و انتقاداتی که نه برای دامن زدن به اختلافات، نه برای جار و جنجال و بهانه دادن به روزنامه ی کیهان و خبرگزاری فارس که برای تعامل، گفت و گوی انتقادی و پیشبرد دموکراسی پرسیده می شوند. امیدواریم شما خود را از دریچه ی چشم طرفدارانتان همچون قهرمانی نقدناپذیر نبینید و با پاسخگویی به این سوالات، که تنها بخشی از سوالات و انتقادات ماست، راه را برای تعامل و گفت و گویی سازنده و انتقادی بگشایید.
آقای خاتمی، اولین باری که در سمت رئیس جمهور به دانشگاه تهران آمدید را به یاد می آورید؟ ۱۶ آذر ۱۳۷۶ و سخنرانی در محل برگزاری نماز جمعه در میان خیل عظیم طرفدارانی که شما را قهرمان می پنداشتند. آن روز برای دانشگاهی که زیر فشار دهشتناک اختناق اقتدارگرایان به سر می برد اصلاحات نوید رهایی بود. همچنین آخرین باری که با عنوان رئیس جمهور به دانشگاه تهران آمدید را نیز به خاطر می آورید؟ ۱۶ آذر ۱۳۸۳، تالار شهید چمران دانشکده فنی و سخنرانی در میان اندک طرفداران باقی مانده و خیل عظیم منتقدان بیرون سالن . منتقدینی که محصور بین داربست هایی بودند که بهر طریق ممکن می خواستند مانع حضور منتقدین در مراسم سخنرانی شما شوند و منتقدین جز با شکستن در اجازه ی ورود پیدا نکردند. آن روز دانشگاه از اصلاحات و اصلاحاتیان هم زخم خورده بود و باز هم در مقابل اقتدارگرایان، که خاتمی این بار در میان آنان بود، تنها مانده بود. آن روز رئیس جمهور اصلاحات به جای شنیدن صدای ما در پاسخ اعتراض دانشجویان فریاد زد: «می دهم از سالن بیرونتان کنند.»… اکنون ۱۶ آذری دیگر است و این بار در شرایطی به دانشگاهمان می آیید که آموخته ایم برای پیشبرد دموکراسی نه باید شیفته بود و نه متنفر. آموخته ایم که قهرمانی که نقد نشود به ضد خود بدل می شود و اکنون نه قهرمان می خواهیم، نه رئیس جمهوری محبوب که تنها کوله باری از حرف های شیرین باشد با عبایی شکلاتی!
خبرنامه امیرکبیر:در پی برگزاری گردهمایی اعتراضی دانشجویی ((آزادی دانشگاه، آزادی جامعه)) در دانشگاه شیراز، بسیج دانشجویی این دانشگاه با صدور بیانیه ای مانند سناریوی جعل نشریه ها در دانشگاه امیرکبیر موضوع توهین به مقدسات را مطرح کرد. نام این بیانیه «بیایید طی یک عملیات دسته جمعی بمیریم» است. متن این بیانیه به شر زیر است:
بیایید طی یک عملیات دسته جمعی بمیریم
از داغ کبود غنچه ها سرشاریم
در باغچه بذر عاشقی می کاریم
سوگند به آفتاب راحت باشید
ما حرمت لاله را نگه می داریم
لابد از فضای حزن انگیز این روزهای دانشگاه باخبرید و نیازی به مقدمه چینی نیست که نه قلم تاب نگارش دارد و نه دل توان گفتن و شنیدن. اگر قلب درون سینه ات منجمد شده است که هیچ اما اگر هنوز صدای قلبت را می شنوی ادامه اش را بخوان…
-حرفم را با مسئولینی شروع می کنم که دعوت خواب زمستانی را در پاییز لبیک گفته و دانشجویانی که مدعی مذهب و پاسداری از خون شهدا هستند اما خود را مصداق متحجران گوشه نشین در مسجد کرده اند…
من فقط یک سوال از ایشان دارم! آستانه تحمل شما کجاست؟ باید چکارتان بکنند تا خم به ابرو بیاورید؟ در این دانشگاه مکرر دیدید که به تمام مقدسات حداقل زبانیتان توهین شد و دمی برنیاوردید. آیا گریه ی بچه های شهید را ندیدید وقتی پدرش را استخوان خشک و پوسیده می خواندند؟ و در خفقان سرد و لجن زده ی خود ماندید وقتی آشکارا له امام زمان و نائبانش توهین شد خود را به کوچه علی چپ زدید که چه؟ نشنیدید؟
مگر حضرت علی نمی گفت اگر بشنوید خلخال از پای زن بیرون بکشند سزاوار است از غصه دق بکنید؟ چرا شما وقتی اشک های دختر شهیدی که از هتاکی به پدرش در مملکتی که وجب به وجب خاک و عقیده مدیون پدر اوست را می بینید از غصه دق نمی کنید؟
مسلمان نیستید؟ به خدا که طرف صحبت مولا نه مسلمانان بلکه تمام کسانی بود که از انسانیت بو برده اند. اگر نمی میریم و دق نمی کنیم … لااقل سیب زمینی نباشیم.
چه زیبا گفت امام راحل: خوشا به حال شهدای گمنام که مانند مادرشان حضرت زهرا(س) مونسی جز نسیم بیایان ندارند.
بیایید با توسل به امام زمان و حضرت زهرا(س) در این فضای یخ زده روحی گرم و تازه بدمیم یا لااقل خودمان مانع ظهور امام زمان نباشیم! باور کنیم که تا این کار یک از تو حرکت و از خدا برکتی بیش فاصله نیست… یک یا حسین و یک یا زهرا …
-حرف دومم با کسانی است که خود را خط امام می نامند اما از آرمانهای او و نائب برحقش فاصله ها دارند. تمام حرف من در یک جمله خلاصه می شود. شهید مطهری می فرمایند: دنیا دارای دو مدرسه است. مدرسه حق و مدرسه باطل. مدرسه اسلام و مدرسه ضد اسلام. مدرسه شهادت و مدرسه ضد شهادت. مدرسه ولی فقیه و مدرسه ضدولایت فقیه. خط خود را مشخص کنید. در کدام مدرسه هستید؟ حتی جرج بوش هم این مساله را فهمیده بود و می گفت یا با مایید و یا بر علیه ما! خط شما کجاست؟ به خدا آن خطی که شما از آن دم می زنید در هیچ دفتر خط خطی دیده نمی شود. به خدا که آن آرمانهایی که امام داشت و آن صحبت هایی که درباره ی ولایت مطلقه ی فقیه و استبداد زدایی ان از کشور می فرمودند این ها نبود.
امامی که وقتی از رادیو شنیدند زنی می گوید: زهرا الگو هزار و چهارصد سال پیش بودند و الگوی امروز ما اشین است!!! فرمودند مصاحبه شونده و مصاحبه کننده و کارگردان هر سه مرتد هستند. تحقیق کنید اگر قصدی در مصاحبه بوده هر سه را اعدام کنید!!!
به راستی چقدر خط شما با این خط امام شبیه است؟ شاید بعضی ها جایی نوشته اند امام خمینی و رویش یک خط کشیده اند و شما آن خط هستید؟
به خدا قسم آن آزادی که اسلام می گوید همین جا به درد می خورد. لحظه ای منصفانه و با نگاه به سرای باقی و فارغ از هر خط و جناحی انتخاب سرنوشت ساز خود را انجام دهید. در کدام مدرسه می خواهید باشید؟ مدرسه حق یا باطل؟
-و اما آن گروه اقلیت روباه صفت و پرتزویر که با جنجال و هیاهو فضای علمی و فکری دانشگاه را شبیه میدان تره بار کرده اند و بدون هیچ دلیل منطقی و مستدل می خواهند دانشگاه را به آشوب بکشانند ( کسانی که حتی در تعریف و اثبات دموکراسی ناتوان ماندید و فرار را ترجیح دادید با دقت بخوانید) بدانند که ماه همیشه پشت ابر نمی ماند و چهره واقعی شما به زودی برای همه مشخص خواهد شد ( هرچند باد صحبت با تلویزیون های منافقین و آمریکایی هر ابری را کنار زده است)
بدانید شما هم به زودی برای گرداننده های اصلی این ماجرا یک مهره تاریخ مصرف گذشته خواهید شد. تاریخ به خوبی نشان داده است که این جریان حتی از حذف کردن اعضای اصلی خود و حتی خانواده خود ابایی ندارد چه برسد به …
اما کلام آخر: اگر تمام مسئولین هم ساکت بنشینند ما با تمام وجود پیرو خط رهبری خواهیم بود و اگر لازم شود ایران را کربلا خواهیم کرد اما در این کربلا دیگر حسین بن علی به قتلگاه نخواهد رفت.
آنم که طلسم بخت را می شکند می غرد و کوه سخت را می شکند
حاشا که به زخم های خود سجده کنم سجده کمر درخت را می شکند
والسلام علی من تبع الهدی
بسیج دانشجویی دانشکده مهندسی
به گزارش خبرنامه امیرکبیر این بیانیه در حالی انتشار یافت که پس از ناکامی بسیج دانشگاه شیراز در برگزاری مراسم ۵۰۰۰ نفری خود در ۱۶ آذر به مناسبت روز دانشجو که با استقبال ۴۰۰ نفری نیروهای بسیج در تمام دانشگاه های شیراز روبرو شد، مراسم تریبون آزاد دانشجویان منتقد در ۱٨ آذر با استقبال دانشجویان دانشگاه شیراز برگزار شد.
بسیجیان در حالی از توهین به شهدا در بیانیه ی خود سخن گفته اند که در تریبون آزاد هیچ گونه توهینی به شهدا نشده و تنها از احترام به خانواده ی شهدا و عدم مصادره ی شهیدان سخن گفته شده بود. به نظر می رسد باز هم، چون دانشگاه امیرکبیر نیروهای بسیجی خواهان سو استفاده از مقدسات را برای برخورد با دانشجویان دانشگاه شیراز که در ۲ سال اخیر فعالیت چشمگیری داشته اند را دارند. در ادامه ی این سناریو بسیجیان دانشگاه شیراز با حضور در جلسه ی سخنرانی پورمحمدی، وزیر سابق کشور و رئیس سازمان بازرسی کشور، با برهم زدن نظم جلسه و اعتراضات خود، خواستار برخورد شدید با فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز شدند. در ادامه ی این جلسه که با اطلاع رسانی کمی از سوی برگزارکنندگان برگزار میشد، پور محمدی در حالی که از سخنان مطرح شده در تریبون آزاد اطلاع نداشت اعتراضات بسیجیان را وارد دانسته و به سیاوش پور از مقامات قضایی استان فارس دستور تشکیل کمیته ی ویژه ای برای رسیدگی به این مساله را داد. این در حالی است که تشکیل چنین کمیته ای از حیطه ی مسئولیت پورمحمدی به عنوان رئیس سازمان بازرسی کل کشور خارج است.
در ادامه ی این جلسه یکی دیگر از دانشجویان در دفاع از برگزاری تریبون آزاد ضمن اعتراض به عدم وجود فضای آزاد در دانشگاه شیراز برای فعالیت دانشجویان منتقد و سنگ اندازی های متعدد در مقابل صدور مجوز نشریات و تشکل برای این دانشجویان، نسبت به تکرار سناریوی امیرکبیر در دانشگاه شیراز هشدار داد و آمادگی دانشجویان منتقد برای ایستادگی در مقابل تمام برخوردها از سوی نهادهای خارج و داخل دانشگاه را اعلام کرد.
همه این اتفاقات در حالی روی می دهد که در تریبون آزاد ۱٨ آذر دانشگاه شیراز که با حضور جمع کثیری از دانشجویان برگزار شد، علی رغم اعلام برگزارکنندگان مراسم مبنی بر آزادی حضور طیف های مختلف از جمله بسیج در تریبون و ایراد سخنرانی، هیچ یک از بسیجیان دانشگاه شیراز در پشت تریبون حاضر نشده و صحبت نکردند. از سوی دیگر برابر با گفته ی چند تن از ماموران انتظامات که در آغاز مراسم با حمله به دانشجویان قصد ربودن آمپلی فایرها را داشتند، دکتر صادقی،رئیس دانشگاه، شخصا دستور حمله شدید به دانشجویان و ضرب و شتم آنها برای جلوگیری از برگزاری مراسم را داده است.
از سوی دیگر در طی این چند روز چند تن از دانشجویان، تهدید به قتل شدهاند. این تهدیدات از سوی نیروهای بسیج و مخصوصا از طرف «مصطفی نمازیان» دبیر انجمن اسلامی مستقل دانشگاه شیراز( زیر نظر اتحادیه انجمنهای اسلامی مستقل) صورت گرفته است. به گزارش خبرنامه امیرکبیر در راستای این تهدیدات بعضی از نیروهای بسیج چهارشنبه شب در نمازخانه خوابگاه مفتح جمع شدهاند و گفته اند که باید عوامل برگزار کننده تریبون آزاد را بکشیم چون به رهبری توهین کرده اند.
تهدیدات فعالین دانشجویی دانشگاه شیراز تا حدی بوده است که بسیاری از فعالین دانشجویی از روز برگزاری مراسم بزرگداشت روز دانشجو در این دانشگاه تا کنون از دانشگاه خارج نشدهاند، این در حالی است که سکوت رسانهای عجیب و غریبی چه در رسانههای اصلاحطلب و چه اپوزیسیون در این مورد وجود دارد
محمد هاشمی، عضو شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت، به علت شرکت در تحصن اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم در 18 تیرماه 86 مقابل دانشگاه امیرکبیر به دو سال حبس تعلیقی محکوم شد. بهاره هدایت، مسئول روابط عمومی دفتر تحکیم، با اعلام این خبر به خبرنامه امیرکبیر گفت: دادگاه به علت آن چه آن را «اجتماع و تبانی به قصد بر هم زدن امنیت کشور» نامیده به استناد ماده ی 610 قانون مجازات اسلامی آقای محمد هاشمی را به دو سال حبس که به مدت 3 سال به حالت تعلیق درآمده محکوم کرده است. در متن حکم، بیانیه ی صادره توسط دفتر تحکیم وحدت در همان ایام یکی از مصادیق احراز جرم به شمار آمده است. وی افزود: متأسفانه تحصن آرام اعضاء شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت که در اعتراض به بازداشت دانشجویان امیرکبیر و در پی سناریوی نشریات موهن در صبح روز 18 تیر سال 86 مقابل درب دانشگاه امیرکبیر صورت گرفت منجر به بازداشت شورای مرکزی وقت به مدت یک ماه در بند امنیتی زندان اوین شد که متعاقب این بازداشت جمعی نیز در دفتر سازمان دانش آموختگان مورد هجوم شدید پلیس امنیت قرار گرفته و بازداشت شدند. حکم صادره در مورد آقای هاشمی نیز عطف به همان پرونده است. هدایت با بیان مطلب این که دفتر تحکیم حکم صادره را در راستای ارعاب دانشجویان و تداوم سرکوب دانشگاه ارزیابی می کند، افزود: در حالی شاهد محاکمه و صدور احکام ناعادلانه برای دانشجویان معترض و متحصن جریان نشریات موهن دانشگاه امیرکبیر هستیم که نه تنها هویت آمرین پشت پرده و عاملین پنهان و آشکار آن نشریات مشخص نشد و این افراد محاکمه نشدند، بلکه امروز شاهد بازتولید آن سناریوی سوخته در دانشگاه شیراز هستیم. و این بار مدعیان دروغین ارزش ها، که مثلا هتک حرمت دختران دانشجو توسط مسئولین دانشگاه ها هیچ وقت آن ها را نگران نکرده است، این بار وقیحانه اقدام به تهدید جانی دانشجویان دانشگاه شیراز کرده اند.